DECONSPIRÁT, -Ă, deconspirați, -te, adj. (Despre secrete, conspirații etc.) Care a devenit cunoscut. – V. deconspira. (Sursa: DEX '98 )

Declinări/Conjugări
deconspira   verb tranzitiv infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a) deconspira deconspirare deconspirat deconspirând singular plural
deconspiră deconspirați
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu) deconspir (să) deconspir deconspiram deconspirai deconspirasem
a II-a (tu) deconspiri (să) deconspiri deconspirai deconspirași deconspiraseși
a III-a (el, ea) deconspiră (să) deconspire deconspira deconspiră deconspirase
plural I (noi) deconspirăm (să) deconspirăm deconspiram deconspirarăm deconspiraserăm, deconspirasem*
a II-a (voi) deconspirați (să) deconspirați deconspirați deconspirarăți deconspiraserăți, deconspiraseți*
a III-a (ei, ele) deconspiră (să) deconspire deconspirau deconspirară deconspiraseră
* Formă nerecomandată

deconspirat   adjectiv masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular deconspirat deconspiratul deconspirată deconspirata
plural deconspirați deconspirații deconspirate deconspiratele
genitiv-dativ singular deconspirat deconspiratului deconspirate deconspiratei
plural deconspirați deconspiraților deconspirate deconspiratelor
vocativ singular — —
plural — —