MOLITVÉLNIC, molitvelnice, s. n. Carte de ritual ortodox, care cuprinde o serie de rugăciuni. [Var.: molitvénic, molitfélnic s. n.] – Din sl. molitvĩnikŭ. (Sursa: DEX '98 )
MOLITVÉLNIC s. (BIS.) (rar) rugăciunar, trebnic, (înv.) evhologhion. (Sursa: Sinonime )
molitvélnic s. n., pl. molitvélnice (Sursa: Ortografic )
MOLITVÉLNIC ~ce n. Carte de rugăciuni. /<sl. molitviniku (Sursa: NODEX )
Declinări/Conjugări
molitvelnic   substantiv neutru nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular molitvelnic molitvelnicul
plural molitvelnice molitvelnicele
genitiv-dativ singular molitvelnic molitvelnicului
plural molitvelnice molitvelnicelor
vocativ singular —
plural —