|
NARAMZÍU, -ÍE adj. v. narangiu. (Sursa: DEX '98 )
NARÂMZÍU, -ÍE adj. v. narangiu. (Sursa: DEX '98 )
| naramziu adjectiv | masculin | feminin | | nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | | nominativ-acuzativ | singular | naramziu | naramziul | naramzie | naramzia | | plural | naramzii | naramziii | naramzii | naramziile | | genitiv-dativ | singular | naramziu | naramziului | naramzii | naramziei | | plural | naramzii | naramziilor | naramzii | naramziilor | | vocativ | singular | — | — | | plural | — | — | | narâmziu adjectiv | masculin | feminin | | nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | | nominativ-acuzativ | singular | narâmziu | narâmziul | narâmzie | narâmzia | | plural | narâmzii | narâmziii | narâmzii | narâmziile | | genitiv-dativ | singular | narâmziu | narâmziului | narâmzii | narâmziei | | plural | narâmzii | narâmziilor | narâmzii | narâmziilor | | vocativ | singular | — | — | | plural | — | — |
|