|
portavóce s. f., g.-d. art. portavócei; pl. portavóce (Sursa: DOOM 2 )
PORTAVÓCE s. v. megafon. (Sursa: Sinonime )
| portavoce (s.f.) substantiv feminin | nearticulat | articulat | | nominativ-acuzativ | singular | portavoce | portavocea | | plural | portavoce | portavocele | | genitiv-dativ | singular | portavoce | portavocei | | plural | portavoce | portavocelor | | vocativ | singular | portavoce, portavoceo | | plural | portavocelor | | portavoce (s.n.) substantiv neutru | nearticulat | articulat | | nominativ-acuzativ | singular | portavoce | portavocele | | plural | portavoce | portavocele | | genitiv-dativ | singular | portavoce | portavocelui | | plural | portavoce | portavocelor | | vocativ | singular | portavoce | | plural | portavocelor |
|